Riveira na memoria

Nos anos setenta do se´culo pasado a corporación municipal  solicitou unha axuda de Deputación provincial para arranxala Casa Consistorial construída a principios do século XX e cun engadido nos anos corenta.
A cantidade dada pola deputación desbordaba con moito as necesidades de arranxo, polo que se decidiu construír un novo pazo consistorial que daría paso o espantallo coñecido durante moitos anos como o polideportivo ou o cárcere. Os arranxos posteriores arrombaron  algo a imaxe do edificio. Na memoria colectiva  quedou gravada a desfeita do vello consistorio de estilo colonial portugués que ainda que carente de valor histórico davalle un aire de solemnidade á casa do concello. Pero era o boom dos setenta e o crecemento desmesurado e sen control adueñouse de toda a cidade. A fotografía de "González" amosa o derrube dás fachadas. Teño dúbido se era o ano 1974 ou 1972 e polo tanto si o alcalde era Felix García Arriaga (1963-1973) ou Ángel Abalo de la Torre (1973-1975) . O fondo o almacén dás populares "Bodegas La Parra".

Nos últimos meses e diria que anos, regresa a Riveira a polemica sobre os nomes da rúas da vila vinculadas á dictadura, e de persoeiros  que en moitos casos nada fixeron polo pobo.

Nesta páxina dedicada á nosa historia traemos hoxe a figura dun dos fillos predilectos da vila a  quen ni siquera se lle dedicou unha rúa, e iso que é sin dúbida o Alcalde que mais fixo pola vila. Trátase do industrial e comerciante, José Martínez Fernández, alcalde de Riveira nos primeiros anos do século XX.

Fillo Predilecto de Riveira outorgouselle o titulo o 13 de xullo de 1919, sendo o primeiro a quen se lle daba tal distinción.

Representante en Ribeira do sector máis progresista do vello Partido Liberal de Práxedes Mateo Sagasta, Pepe Martínez foi elixido alcalde riveirense en "nove" ocasiones e, ao longo dos seus moitos anos como rexidor, destacou nos seus dotes de xestión . Promoveu a construción da vella casa consistorial, a fonte de Padín, os cemiterios municipais de Riveira e Palmeira, e un longo etcétera entre os que está o de lograr para Riveira o título de cidade en marzo de 1906 e o de porto de segundo clase o mesmo ano.

Tamén sobresaíu polo seu espírito altruísta e benefactor, como sucedeu por exemplo con ocasión da terrible gripe de 1918, cando puxo a disposición dos  menesterosos as súas propias colleitas de cereal e o seu patrimonio, co fin de contratar médicos e persoal sanitario en toda Galicia que atendesen á poboación de Ribeira. Todo iso valeulle a estima do pobo polo que o seu labor foi recoñecido en vida polos seus veciños coa distinción de Fillo Predilecto.

Sería na sesión de 13 de xullo de 1919, na que o ilustre personaxe presentaba a súa renuncia ao cargo de alcalde por motivos de saúde.

©riveira.eu . Si coñece algún outro dato sobre esta imaxe ou sobre o que se ve nela non dubides en comentalo ou escribir a redaccion@riveira.eu. Grazas